Η εισήγηση και η βιβλιογραφία για την δημοφιλή μουσική (3η παράδοση τηςΤέχνης)

Κάντε κλικ στον σύνδεσμο από κάτω για να δείτε σε διαφάνειες (powerpoint) ολόκληρη την εισήγηση για την δημοφιλή μουσική που παρουσιάστηκε από την Βασιλική Λαλιώτη στη Λαμπηδόνα στις 14 Φεβρουαρίου. Ακολουθεί και η βιβλιογραφία.

ΜΕΛΕΤΩΝΤΑΣ ΤΗ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΜΟΥΣΙΚΗ

Κοινωνικό Πανεπιστήμιο, Κύκλος Μαθημάτων «Τέχνη και Λαϊκή Κουλτούρα»

 «Σύγχρονες προσεγγίσεις στη μελέτη της δημοφιλούς μουσικής»

Βασιλική Λαλιώτη,14/02/2016

 Η δημοφιλής μουσική αποτελεί μέρος της δημοφιλούς κουλτούρας: ποιες είναι οι ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες εμφάνισης των εννοιών αυτών; Γιατί είναι σημαντική η μελέτη τους από την ανθρωπολογία; Εκτός από τη διερεύνηση ποικίλων θεωρητικών ρευμάτων στη μελέτη της δημοφιλούς μουσικής (π.χ. θεωρία της μαζικής κουλτούρας, μαρξιστικές προσεγγίσεις της Σχολής της Φρανκφούρτης και της πολιτικής οικονομίας, φεμινισμός, μεταμοντερνισμός) στο μάθημα αυτό θα ασχοληθούμε με ζητήματα που αναδεικνύει η ανθρωπολογική ματιά, όπως η σχέση ανθρώπου/τεχνολογίας, η παγκοσμιοποίηση, η συγκρότηση ταυτοτήτων (π.χ. φυλετικών, εθνικών/εθνοτικών, έμφυλων) και η δημιουργία μουσικών κοινοτήτων, μελετώντας παραδείγματα από ποικίλες μουσικές κουλτούρες (ποπ, ροκ, ρέιβ, χιπ χοπ, κ.ά.).

Ενδεικτική βιβλιογραφία

Δημοφιλής κουλτούρα, δημοφιλής μουσική

Adorno, Theodor και Georges Simpson. 1991. «Για τη Δημοφιλή Μουσική». Στο Τρία Κείμενα Μουσικής Κοινωνιολογίας (T. Adorno). Αθήνα: Πρίσμα (63-89)

Fedorak, Shirley A. 2009. Pop Culture: The Culture of Everyday Life. University of Toronto Press.

Hebdige, Dick. 1988 [1979]. Υποκουλτούρα: Το νόημα του στυλ. Αθήνα: Γνώση. Μτφρ. Έφη Καλλιφατίδη, Subculture: The Meaning of Style. London: Methuen.

Mahon, Maureen. 2000. “The Visible Evidence of Cultural Producers”, Annual Review of Anthropology, 29: 467-592.

Storey, John. 2015. Πολιτισμική Θεωρία και Λαϊκή Κουλτούρα. Εισαγωγή. Mτφρ. Bασίλειος Ντζούνης, Αθήνα: Πλέθρον.

Traube, Elizabeth G. 1996, “The Popular» in American Culture”, Annual Review of Anthropology, Vol. 25: 127-151.

Middleton, Richard. 1990. Studying Popular Music. Open University Press

Grenier, Line και Jocelyne Guilbault. 1990. “»Authority» Revisited: The «Other» in Anthropology and Popular Music Studies”, Ethnomusicology, 34(3): 381-397.

Frith, Simon. 1996. Performing Rites: On the Value of Popular Music, Ηarvard University Press.

Shuker, Roy. 2001. Understanding Popular Music. 2nd edition. London and New York: Routledge.

Ζητήματα εθνογραφικής έρευνας

 Γκέφου-Μαδιανού, Δήμητρα. 1999. Πολιτισμός και Εθνογραφία: Από τον εθνογραφικό ρεαλισμό στην πολιτισμική κριτική. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.

Bennett, Andy. 2002. “Researching youth culture and popular music: a methodological critique”. British Journal of Sociology, 53(3): 451–466.

Cohen, Sara. 1993. “Ethnography and Popular Music Studies”. Popular Music, 12 (2):123-           138.

Finnegan, Ruth. 2007. The Hidden Musicians: Music-Making in an English Town. Wesleyan University Press

 Έμφυλες ταυτότητες

 Auslander, Philip. 2006. Performing Glam Rock: Gender and Theatricality in Popular Music. University of Michigan

Cohen, Sara. 1997. “Men Making a Scene. Rock music and the production of gender”. Στο Sexing the Groove. Popular music and gender, επιμ. Sheila Whiteley, London and New York: Routledge (17-36).

Frith, Simon, και Angela McRobbie. 2007 [1978]. “Rock and sexuality”. Στο Taking popular music seriously, επιμ. Simon Frith. Aldershot: Ashgate Publishing (41-57).

Leonard, Marion. 2007. Gender in Music Industry: Rock Discourse and Girls Power. Ashgate Publishing Company.

Dyer, Richard. 1992 [1979]. «In defense of disco». Στο Only entertainment, London: Routledge (149-158) .

Pini, Maria. 2001. Club Cultures and Female Subjectivity: The Move from Home to House. Palgrave Macmillan.

Rose, Tricia. 1994. Black Noise: Rap Music and Black Culture in Contemporary America, Wesleyan University Press,

Skeggs, Beverly. 1993. “Two minute brother: Contestation through gender, “race” and sexuality”, Innovation, 6(3): 299-322.

 

 Εθνικές/Εθνοτικές ταυτότητες

Lalioti, Vassiliki. 2013. “ ‘Stay in Synch’. Performing Cosmopolitanism in an Athens Festival”, Dancecoult. Journal of Electronic Dance Music Culture, 5(2): 131-151. Διαθέσιμο online στη διεύθυνση: https://dj.dancecult.net/index.php/dancecult/article/view/370/394

Manabe, Noriko. 2013. “Representing Japan: ‘national’ style among Japanese hip-hop DJs.”, Popular Music, 32: 35-50.

Stokes, Martin. 1994. Ethnicity, Identity, and Music. The musical Construction of Place. Berg.

Tsioulakis, Ioannis. 2011. “Jazz in Athens: Frustrated Cosmopolitans in a Music Subculture”. Ethnomusicology Forum 20(2): 175–99.

Madrid, Alejandro L. 2008. Nor-tec Rifa! Electronic Dance Music from Tijuana to the World. New York: Oxford University Press.

Mitchell, Tony. 2001, Global Noise: Rap and Hip-Hop outside the USA (Middletton).

Κατσάπης, Κώστας. 2007. Ήχοι και Απόηχοι: Κοινωνική Ιστορία του Ροκ Εν Ρολ Φαινομένου στην Ελλάδα, 1956-1967. Αθήνα: Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών.

Κολοβός, Ν. Γιάννης. 2015. ‘Κοινωνικά απόβλητα’; Η Ιστορία της Πανκ Σκηνής στην Αθήνα 1979-2015. Αθήνα: Εκδόσεις Απρόβλεπτες.

 

Παγκοσμιοποίηση και τοπικές μουσικές ταυτότητες

Feld, Steven, 2000. “A Sweet Lullaby for World Music”, Public Culture 12(1): 145-171.

Guilbault, Jocelyn. 2006. “On redefining the Local through World Music”. Στο Jennifer Post (επιμ.), Ethnomusicology: A Contemporary Reader. New York: Routledge, 137-146.

Nettl, Bruno. 2013. “On world music as a concept in the history of music scholarship”. Στο The Cambridge History of World Music, επιμ. Philip. V. Bohlman. Cambridge University Press. (23-54).

Taylor, Timothy D. 1997. Global Pop: World Music, World Markets. New York: Routledge.

Stokes, Martin. 2004. “Music and the global order”, Annual Review of Anthropology, 33: 47-72.

White, Bob. W. (επιμ.). 2012. Music and Globalization: Critical Encounters. Bloomington: Indiana University Press.

Μποζίνης, Νίκος. 2008. Ροκ Παγκοσμιότητα και Ελληνικό Τοπικότητα: Η Κοινωνική Ιστορία του Ροκ στις Χώρες Καταγωγής του και στην Ελλάδα. Αθήνα: Νεφέλη.

 

 Ναρκωτικά

Blake, Andrew. 2007, “Drugs and popular music in the modern age”. Στο Paul Manning (επιμ.), Drugs and Popular Culture: Drugs, Media and Identity in Contemporary Society, Willan.

Hutson, Scott R.. 2000. «The Rave: spiritual healing in modern western subcultures» Anthropological Quarterly 73(1): 35-49

Jackson, Phil. 2004. Inside Clubbing. Sensual Experiments in the Art of Being Human. Oxford, New York: Berg.

Jordan, Goodman, Andrew Sherratt, Paul E. Lovejoy (επιμ.). 2007. Consuming Habits: Drugs in History and Anthropology. Routledge

Kavanaugh, Philip R. και Tammy L. Anderson, 2008, “Solidarity and drug use in the electronic dance music scene”, The Sociological Quarterly 49: 181–208.

 

Τεχνολογία

Ingold. Tim. 1997. “Eight themes in the anthropology of technology”, Social Analysis, 4(1): 106-138.

Auslander, Philip.1999. Liveness: Performance in a Mediatized Culture. London and New York: Routledge.

Frith, Simon. 2004. ‘Art vs Technology: The Strange Case of Popular Music’. Στο Popular Music: The Rock Era, S. Frith (επιμ.). New York: Routledge. (107-122).

Katz, Mark. 2004. Capturing Sound: How Technology has Changed Music. Berkeley, Los            Angeles, London: University of California Press.

Lalioti, Vassiliki. 2012. “Beyond ‘Live’ and ‘Dead’ in Popular Electronic Music Performances in Athens”. TRANS-Revista Transcultural de Música/Transcultural Music Review 16 [Fecha de consulta: dd/mm/aa].

Lysloff, René T.A.και Leslie C. Gay, Jr. 2003. Music and Technoculture. Middletown, Connecticut: Wesleyan University Press.

Théberge, Paul. 2001, ‘Plugged in’: technology and popular music”, στο Simon Frith, Will Straw και John Street (επιμ.), Τhe Cambridge companion to pop and rock. Cambridge University Press.

 

 

Διαδικτυακές μουσικές κοινότητες

Αθανασίου, Αθηνά, 2004. «Εθνογραφία στο Διαδίκτυο ή το διαδίκτυο ως εθνογραφία: δυνητική πραγματικότητα και πολιτισμική κριτική», Επιθεώρηση Κοινωνικών Ερευνών 115: 49-79.

Κάστελς, Μ. 2005. Ο Γαλαξίας του Διαδικτύου. Στοχασμοί για το Διαδίκτυο, τις Επιχειρήσεις και την Κοινωνία. Αθήνα: Καστανιώτης

Marcus, George E., Tom Boellstorff, Bonnie Nardi, Celia Pearce and T.L. Tylor. 2012. Ethnography and Virtual Worlds: A Handbook of Method. Princeton: Princeton University Press.

Escobar, Arturo. 1995. “Anthropology and the future. New technologies and the reinvention of culture”, Futures. 27(4): 409-421.

Wilson, S.M.και Leighton C. Peterson. 2002, “The Anthropology of Online Communities”,           Annual Review of Anthropology, vol. 31: 449–67.

 

 

Ayers, Michael. D. 2006, Cybersounds: Essays on Virtual Music Culture. New York: Peter Lang.

 

Baym, Nancy, K., 2007, “The new shape of online community: The example of Swedish independent music fandom”, First Monday, 12(8). Διαθέσιμο στη διεύθυνση http://128.248.156.56/ojs/index.php/fm/article/view/1978/1853

Kibby, Marjorie, D. 2000. “Home on the page: a virtual place of music community”, Popular Music, 19(1): 91-100.

Lysloff, René T.A. 2003. “Musical Life in Softcity: An Internet Ethnography”. Στο Music and Technoculture, επιμ. Lysloff, René T.A.και C. Gay, Jr. Wesleyan University Press (23-63).

Kruse, Holly (2010) “Local Identity and Independent Music Scenes, Online and Off”, Popular Music and Society 33(5): 625-639.

 

Advertisements
This entry was posted in Εισηγήσεις, Τέχνη και Λαϊκή Κουλτούρα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s