Κυριακή 24 Απρίλη: 5η παράδοση οικονομικής ανθρωπολογίας: Ανθρωπολογικές προσεγγίσεις της Κατανάλωσης

junk-food

Την Κυριακή 24/4 στις 11 πμ. στην Λαμπηδόνα θα δοθεί η 5η παράδοση της οικονομικής ανθρωπολογίας με εισηγήτρια την Κλειώ Γκουγκουλή και θέμα την «ανθρωπολογικές προσεγγίσεις της κατανάλωσης» Ακολουθεί η περίληψη της εισήγησης:

Κοινωνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο Αθήνας

Ενότητα Οικονομική Ανθρωπολογίας

5η παράδοση

Εισηγήτρια Κλειώ Γκουγκουλή

Διάλεξη στο

Πολιτιστικό Κέντρο Βύρωνα – Λαμπηδόνα

Βύρωνας 24.4..2016

 

Ανθρωπολογικές προσεγγίσεις της κατανάλωσης

Πριν από μερικά χρόνια το  Κανάλι ΑΝΤΕΝΝΑ  της ιδιωτικής ελληνικής τηλεόρασης είχε λανσάρει μία σειρά από  σποτάκια ανάμεσα στα προγράμματα που είχαν ως στόχο να τραβήξουν την προσοχή των θεατών προκαλώντας συγκίνηση . Τα σποτάκια είχαν  όλα ένα κοινό θέμα: Την αντιδιαστολή των πραγμάτων με τους ανθρώπους.  Κάθε σποτάκι παρουσίαζε μία ξένοιαστη στιγμή της μέρας με παιχνίδι  ή απλώς τη συντροφιά με  φίλους, τα παιδιά μας, την οικογένεια στο σπίτι, ή το δρόμο ή στο ύπαιθρο καταλήγοντας στο επιμύθιο «Τα καλύτερα πράγματα στη ζωή δεν είναι πράγματα». Επειδή το παράδοξο σ’ αυτά τα σποτάκια ήταν ότι τα πράγματα παρά τις προθέσεις των σκηνοθετών ήταν πανταχού  παρόντα, θεωρώ  ότι το κρυμμένο μήνυμα των σποτ ήταν ότι τα καλύτερα πράγματα στη ζωή δεν αγοράζονται δηλ, δεν είναι εμπορεύματα, εφόσον τα εμπορεύματα είναι η κυρίαρχη έκφραση του σύγχρονου υλικού πολιτισμού  στον δυτικό τουλάχιστον κόσμο.  Τι εκφράζει αυτή η κριτική στάση και η συχνή αμφιθυμία που αισθανόμαστε απέναντι στην κατανάλωση;

Η εισήγηση  θα επιχειρήσει να διερευνήσει τη θέση της κατανάλωσης στη σύγχρονη κοινωνία  ως κοινωνικής και πολιτισμικής πρακτικής εξετάζοντας τη σχέση της κατανάλωσης με την πολιτική οικονομία, την παγκοσμιοποίηση, την ιδεολογία και τις κοινωνικές σχέσεις.  Θα παρουσιαστούν συνοπτικά βασικές  θεωρητικές προσεγγίσεις της κατανάλωσης ως μηχανισμού παραγωγής διακρίσεων ( Veblen, Bourdieu) , ως μηχανισμού  επιβολής της κυρίαρχης ιδεολογίας (Σχολή Φραγκφούρτης, σημειωτική και μεταδομιστική ανάλυση) ως μέσου  έκφρασης  εν δυνάμει ανατρεπτικών πολιτισμικών ταυτοτήτων ( Σχολή Μπίρμινχαμ) ως μέσου  πολιτισμικής ομογενοποίησης (Ritzer), ως  δυναμικής  για τη συγκρότηση,  αναπαραγωγή και αμφισβήτηση κοινωνικών σχέσεων (Miller), ως μέσου έκφρασης και παγίωσης σχέσεων εξουσίας (Mintz)  και ως πεδίου πολιτικής δράσης με στόχο την υπονόμευση και ανατροπή του σύγχρονου καπιταλιστικού συστήματος ( Sassatelli).

Advertisements
This entry was posted in Οικονομική Ανθρωπολογία, Περιλήψεις, Χωρίς κατηγορία and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s